Paulien Cornelisse heeft er een prachtig hoofdstuk over geschreven; over de kleur bèèèèìge.
Ik heb ook minder positieve associaties met de kleur.
Misschien komt het door de maillots die ik vroeger droeg….

Er was een tijd waarin mijn ouders twee huizen hadden.
Geen extra vakantiehuis, nee, een niet-verkocht huis en het huis waarin we woonden.
Dat was natuurlijk een enorme aanslag op het lerarensalaris van mijn vader, met toen vier thuiswonende kinderen.
En daardoor had ik drie setjes kleding;
een setje voor maandag t/m woensdag, een voor donderdag t/m zaterdag en een zondags setje.
Daarbij kreeg ik twee beige maillots, want die stonden overal bij volgens mijn moeder en ze werden niet zo snel vies.
Voor zondag had ik volgens mij nog een witte maillot.
En zo kwam het dat ik bij mijn blauw-witte setje kleding een beige maillot droeg.

Heel praktisch
en heel lelijk vond ik!!
Ik verafschuwde die maillots!
En in mijn tiener- en jong-volwassen-tijd droeg ik nooit meer maillots.
Ik vond ze lelijk en afschuwelijk.

Het goede nieuws: ik ben er overheen gekomen.
Natuurlijk ben ik er overheen gekomen.
En alle begrip voor de moeilijke periode destijds.
Wel heerlijk dat ik later kon dragen wat ik zelf graag wilde; wat een gevoel van vrijheid gaf dat!

Nu ben ik natuurlijk benieuwd: heb jij ook dat soort ‘maillots’ in je leven gehad? 🙂
En draag je nu echt wat je zelf wilt? Presenteer jij jezelf in outfits waar je blij van wordt?
Let me know…